انا خرجت معايا

....
قررت مره ان اخرج فى يوم معايا
واتمشى انا وانا واحكيلى حكايه
واسألنى عن الهم اللى ما له معى نهايه
يمكن الاقى عندى راحه من اللى جوايا

.
.
وحكيت عن الماضى اللى مش عارف انساه
وحكيت عن الحلم اللى محير فلبى هواه
وحكبت عن الدمع اللى عينى مش مفارقاه
حكيت عن اللآهات اللى اللى هلى طول الحياه
عن الالم.. عن الندم ...
عن كل فرصه ضاعت كان فيها النجاه
.
.
ولاقيتنى انسااااااااان.......
عندى اللى مش شايفينه غيرى
لاقيت جوايا جروح ميتحملهاش غيرى
ولاقيت كمان انتقام ولجامه بس ضميرى
ولاقيت حاجات كتييييييير..... متقضيهاش الحكايا
.
.
وسألتنى عن ليه قلبى بيتألم
ليه الحياه صعبه وجرحها معلم
وليه الحلم بعييييييييييد....
........ لابيسأل ولا بيسلم
وليه دايما نصيبى اسمع ....
ومعرفش اتكلم
..
.
وفضلت ساكت كأنى .... مش بسألنى
كأنى عارف الاسباب..
بس مش عاوز.. افكرنى
وكأنى اخرس بسمع
ومن خرسى الغيظ بياكلنى
.
.
.وسألتنى عن حلمى ياترى هيتحقق
ياترى مكتوبلى ان مرجعش للاسوأ
قلتلى صدق
طول ما انت حلمك جوه قلبك
مش ممكن عنه تتفرق
هتوله فى يوم وساعتها للسعاده تسبق